Flächenrotte en de onderdrukking van wortelonkruid

De lezing van Simon bespreekt het onderwerp Flächenrotte in de context van regeneratieve landbouw. Hij benadrukt het belang van een correcte uitvoering om een aërobe rotte te bereiken en verrotting (Fäulnis) te voorkomen, wat schadelijk is voor de bodem. Hij wijst erop dat goede monitoring met ogen, handen en neus cruciaal is.

Een centraal punt is de voorbereiding: een spademonster nemen om de bodemstructuur te beoordelen is essentieel. De keuze van de juiste groenbemester is bepalend voor het succes van de Flächenrotte en om onkruid zoals de akkerdistel te onderdrukken. Simon waarschuwt ervoor om Flächenrotte niet uit te voeren bij bloeiende planten om insecten te beschermen en ongewenste zaadvorming te voorkomen.

Hij legt het proces van Flächenrotte uit: het versnipperen van het materiaal, het toevoegen van fermenten en het inwerken in de grond. Hierbij bespreekt hij veelvoorkomende fouten, zoals een te hoog toerental dat de kruimelstructuur vernietigt, of het creëren van een smeerlaag onder de bewerkingshorizon, wat kan leiden tot waterstagnatie.

Een belangrijk aspect is de bodemtemperatuur. In het voorjaar moet de Flächenrotte pas worden uitgevoerd bij minimaal 8°C bodemtemperatuur. Bij koudere grond kunnen vrije voedingsstoffen niet door het bodemleven worden verwerkt en worden in plaats daarvan pionierplanten (onkruid) bevorderd. De presentatie eindigt met het benadrukken van de rol van regenwormen bij humusvorming en het advies om na een Flächenrotte met veel plantaardig materiaal niet direct te zaaien, omdat plantensappen de kieming kunnen remmen.